Danas se obilježava tri godine od masovnog ubistva u Osnovnoj školi “Vladislav Ribnikar”, kada je tada 13-godišnji K.K. ubio devet svojih školskih drugova i čuvara, a ranio šest osoba.

Na današnji dan prije tri godine maloljetni K.K. u OOŠ „Vladislav Ribnikar“ počinio je masovno ubistvo. On je na učenike i zaposlene u školi koju je i sam pohađao pucao iz očevog pištolja.

Tom prilikom ubijeni su Bojana Asović, Ana Božović, Katarina Martinović, Mara Anđelković, Ema Kobiljski, Sofija Negić, Andrija Čikić, Adriana Dukić, Angelina Aćimović i radnik obezbeđenja Dragan Vlahović. Šest osoba je ranjeno, među kojima pet učenika i jedna nastavnica.

Od 2024. godine organizuju se komemorativni programi u znak sećanja na ubijene.

Ministarstvo prosvete ove godine preporučilo je osnovnim i srednjim školama da se učenici ne ocjenjuju od 4. do 8. maja, kada se obilježava Nedelja sećanja i zajedništva.

Planiranim školskim aktivnostima izražava se poštovanje prema žrtvama ubistava 2023. godine u Osnovnoj školi “Vladislav Ribnikar” u Beogradu, i potom u Duboni, Malom Orašju i Niškoj Banji, saopštilo je Ministarstvo.

Ponovljeni krivični postupak

Dječak K.K. koji je u maju 2023. godine počinio masovno ubistvo u Specijalnom sudu svedoči u ponovljenom krivičnom postupku protiv svojih roditelja zbog zločina koji je on počinio.

Maloljetni K.K. već je svjedočio u oktobru 2024. kada se ovaj proces prvi put odvijao. Osim što je izvršilac deset ubistava, u ovom postupku ima i status oštećenog.

Takav status ima od trenutka kada je optužnica proširena i kada je Vladimiru i Miljani Kecmanović na teret stavljeno i krivično djelo zapuštanje i zlostavljanje maloljetnog lica, odnosno svog djeteta.

Za to krivično djelo oni su i bili prvostepeno osuđeni.

Vladimir Kecmanović, otac dečaka, prvostepeno je osuđen na jedinstvenu kaznu od 14 i po godina zatvora, a majka Miljana Kecmanović na tri godine zatvora.

Apelacija je potvrdila presudu u dijelu u kom je Miljana Kecmanović oslobođena optužbe za nedozvoljeno držanje oružja, a preinačila je presudu u odnosu na Nemanju Marinkovića, instruktora u streljačkom klubu “Partizan”, u koji je otac odvodio svog sina K.K. da vježba pucanje.

Njemu je ublažena kazna i pravosnažno je osuđen na godinu dana kućnog zatvora zbog davanja lažnog iskaza tokom istrage.

Predsednik tog kluba Ratko Ivanović zaključio je sporazum sa Višim javnim tužilaštvom o priznanju krivice i osuđen je na pet mjeseci kućnog zatvora.

Majka Miljana Kecmanović je bila osuđena zbog zapuštanja i zlostavljanja maloletnog lica, otac za isto djelo ali i za teško djelo protiv opšte sigurnosti.

Sudija je obrazložio da je Vladimir Kecmanović u četiri navrata obučavao svog sina da rukuje vazdušnim i vatrenim oružjem, kako sam, tako uz pomoć stručnog lica i to da ga je obučavao kako da napuni oružje, drži oružje, kako da drži prst na obaraču, ali kako i da diše.

Oružje kojim je dječak počinio stravični zločin Vladimir Kecmanović je držao u dva kofera za prenošenje, a ne za držanje oružja, a koji su bili lako dostupni, isto kao i municija.

Masovni protesti nakon masovnih ubistava

Ovaj događaj duboko je potresao cijelo društvo, otvorio brojna pitanja o bezbednosti, odgovornosti i stanju u zajednici, ali i ostavio trajnu tugu i bol u porodicama stradalih, njihovim prijateljima i svima koji su se saosjećali sa njima.

Nakon tragedije u „Ribnikaru“, a zatim i masovnog ubistva u okolini Mladenovca koje se dogodilo samo dan kasnije, uslijedila je snažna reakcija javnosti širom Srbije.

Vrlo brzo su počeli masovni građanski protesti pod nazivom „Srbija protiv nasilja“. Na ulice su izlazile desetine hiljada ljudi, najviše u Beogradu, ali i u drugim gradovima.